Şa’bân-ı şerîfin fazîleti
ŞA’BÂN-I ŞERÎFİN FAZÎLETİ
70 - Şa’bân-ı şerîfde oruc tutmanın da sevâbı çokdur. Resûl-i ekrem “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” buyurdu ki: (Şa’bân-ı şerîf, benim kendime mahsûs bir aydır. Hak teâlâ hazretleri Arş-ı a’lânın meleklerine azamet-i şâniyle buyurur ki, ey benim meleklerim, gördünüz mü, benim kullarım sevgilimin ayına na-sıl ta’zîm ve hurmet ediyorlar. İzzim, celâlim hakkı için ben de kullarımı afv-ü mağfiretime nâil eyledim.) Diğer bir hadîs-i şerîfde buyurdu ki, (Her kim Şa’bân-ı şerîfde üç gün oruc tutarsa, Hak teâlâ, Cennet-i a’lâda ona bir yer hâzırlar.) Bir hadîs-i şerîfde, (Şa’bân ayının onbeşinci gecesini ihyâ edenleri, Allahü teâlâ afv eder. Yalnız, müşrikleri, sihr yapanları ve anaya babaya eziyyet edenleri ve bid’at ehlini ve zinâ edenleri ve şerâb iç
meğe devâm edenleri afv etmez) buyurdu. Bu geceye (Berât gecesi) denir. Önce, yalnız nemâz kılarken serhoş olmak harâm idi. Bu hadîs-i şerîf, bu zemânlarda söylenmiş idi. Sonra, her zemân içmek harâm olunca, (Fazlası serhoş edenin damlasını içmek de harâmdır) buyurularak, bir damla dahî içki içenin tevbe etmedikçe afv edilmiyeceği anlaşıldı.